چگونه چراغ های LED را برای خانه انتخاب کنیم؟

LED ها (دیودهای ساطع کننده نور) انرژی آزاد می کنند و نور را از طریق ترکیب مجدد الکترون ها و حفره ها منتشر می کنند. در مقایسه با لامپ های رشته ای سنتی، لامپ های LED نه تنها کارآمدتر هستند، بلکه طول عمر بیشتری نیز دارند.

مزایای LED ها

کارایی: لامپ های LED دوام بیشتری دارند و پنج برابر بیشتر از لامپ های رشته ای معمولی عمر می کنند. مصرف برق لامپ های ال ای دی معمولا بین 2 تا 10 وات است.

روشنایی: روشنایی LED ها به جای وات با لومن اندازه گیری می شود.

طراحی: ال‌ای‌دی‌ها کوچک‌تر و انعطاف‌پذیرتر هستند و به آن‌ها اجازه می‌دهند تا به شکل‌ها و پروفایل‌های منحصربه‌فرد طراحی شوند.

بدون انتشار گرما: LED ها انرژی الکتریکی را بدون تولید گرما در این فرآیند به انرژی نور تبدیل می کنند.

بدون جیوه: تولید ال ای دی ها شامل استفاده از جیوه نمی شود.

کم نور شدن آهسته: نور LED ها به مرور زمان به جای سوختن ناگهانی کاهش می یابد.

کم نور کردن: در حالی که LED های اولیه برای دستیابی به اثرات کم نور مانند لامپ های رشته ای تلاش می کردند، فناوری مدرن تا حد زیادی بهبود یافته است. اکنون تجهیزات به طور فزاینده‌ای ویژگی 'کاهش نور گرم' را ارائه می‌کنند که نه تنها خروجی نور را کاهش می‌دهد، بلکه دمای رنگ را نیز کاهش می‌دهد.

معایب ال ای دی ها

اگرچه هزینه اولیه LED ها نسبتاً بالا است، اما بازده انرژی بالا و طول عمر طولانی آنها معمولاً امکان بازگشت سرمایه را در عرض چند سال فراهم می کند.

چراغ های ال ای دی اولیه عمدتاً نور جهت دار ساطع می کردند و به جای تأمین نور محیط، آنها را برای نوردهی مناطق خاص مناسب تر می کرد. امروزه لامپ های LED همه جهته رایج تر شده اند و نور یکنواخت و نرم را از طریق سطوح بازتابنده یا لنزهای با کیفیت بالا تولید می کنند.

در ابتدا، LED ها در رندر رنگ ضعیف عمل کردند، با شاخص رندر رنگ پایین (CRI)، که بر دقت و وضوح آنها تأثیر گذاشت. با این حال، با پیشرفت تکنولوژی، LED ها در سال های اخیر پیشرفت های قابل توجهی در این زمینه داشته اند.

شاخص رندر رنگ (CRI)

شاخص نمایش رنگ (CRI) معیاری است که برای مقایسه دقت رنگ لامپ های LED با منابع نور طبیعی استفاده می شود.

به طور معمول، لامپ های رشته ای دارای CRI 100 هستند که بهترین در نظر گرفته می شود. اگر یک لامپ LED دارای CRI حدود 80 باشد، در حال حاضر به عنوان یک عملکرد خوب در نظر گرفته می شود. اکثر لامپ های LED موجود در بازار دارای رتبه بندی CRI بین 80 تا 90 هستند.

با این حال، CRI یک معیار مطلق نیست. در حالی که امتیازات CRI برای مرجع ارزشمند هستند، آنها تنها عامل تعیین کننده کیفیت لامپ نیستند و اهمیت آنها در مقایسه با وات و دمای رنگ نسبتاً کمتر است.

نحوه دستیابی به 'نور گرم' و 'نور خنک'

LED ها طیف وسیعی از دمای رنگ را ارائه می دهند. هر لامپ دارای دمای رنگ مرتبط (CCT) است که بر حسب کلوین (K) اندازه گیری می شود. هر چه مقدار کلوین کمتر باشد، نور گرمتر و زردتر است. هر چه این مقدار بیشتر باشد، نور سردتر و آبی تر است.

LED ها با دمای رنگ 2700K نور سفید بسیار گرم و تقریبا طلایی تولید می کنند. دمای رنگ 3000 کلوین، سفیدی ملایم و گرم را ایجاد می کند، در حالی که 3500 یا 4000 کلوین در محدوده سفید گرم روشن قرار می گیرد. فراتر از این محدوده، نور به رنگ سفید سرد روشن می شود و در 7000K، نور سفید بسیار سرد است و اغلب با رنگ مایل به آبی ظاهر می شود.

کاهش نور LED

کم نور کردن همیشه یک نقطه کانونی برای LED ها بوده است. در حالی که اکثر فناوری‌های جدید ال‌ای‌دی واقعاً قابل تنظیم هستند، معمولاً نورهای LED کم‌نور با کاهش خروجی لومن، روشنایی آن‌ها را کاهش می‌دهند، بدون اینکه نور گرم‌تر به نظر برسد.

با این حال، در حال حاضر لامپ های LED در بازار وجود دارد که دارای ویژگی 'کاهش نور گرم' هستند. این لامپ ها نه تنها هنگام کم شدن روشنایی را کاهش می دهند، بلکه رنگ نور را به رنگ گرم تری تغییر می دهند، که بیشتر شبیه به اثر لامپ های رشته ای است.

چرا ال ای دی ها گران ترند؟

هزینه اجزای LED ها بالا است: آنها شامل بردهای مدار، درایورها و برخی از فسفر زرد استفاده می کنند که یک ترکیب خاکی کمیاب است.

با این حال، با پیشرفت تکنولوژی و افزایش پذیرش، قیمت ها به طور پیوسته کاهش یافته است. مهم است که به یاد داشته باشید که تنوع قابل توجهی در کیفیت LED وجود دارد که می تواند بر قیمت تأثیر بگذارد.

‌